ജീവനും ജീവിതവും കടലും
തിരയും പോലെയാണ്
ഓരോ പ്രവാഹങ്ങളും വരുന്നതും പോകുന്നതും
ആരുമറിയാതെയല്ലേ
രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുന്നവൻ
പരിണാമങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നു
തുടിപ്പുകളിൽ ഉളി വെക്കുന്ന കാല ചക്രങ്ങൾ
എന്തൊക്കെ പരിവർത്തനങ്ങൾ ചെയ്യിക്കുന്നില്ല
ഒരു നെടുവീർപ്പിൽ
ഒരു കണ്ണീരിൻ്റെ കണത്തിൽ
ആയിരം സൂര്യരശ്മികൾ
മിന്നിക്കാനും അതിനാവും
മോഹാലസ്യങ്ങളിൽ ദുഃഖിക്കാനും
കാൽപാടുകൾ തെരഞ്ഞ് നടക്കാനും
തിരകളുടെ കരയെടുപ്പിൽ
ഉറച്ചുനിൽക്കാനും അതിനാവുമല്ലോ
ശിൽപങ്ങൾ കൊത്തിയെടുക്കുന്ന
മന: ശബ്ദങ്ങളുടെ മന്ത്രങ്ങളിൽ
അടർന്നു പോകുന്ന കഷണങ്ങൾ നോക്കി
നിശ്വസിക്കരുത്.
വാർത്തെടുപ്പിൻ്റെ ഭംഗികൾ ഇല്ലാതാവും
നീ വരുന്നപോൽ
വിജന വീഥിയിൽ തരളമോർമ്മതൻപഴയ പൂവുകൾ കൊഴിഞ്ഞു വീഴവേപതിയെ ഞാനതിൻഇതളൊരെണ്ണമെൻഹൃദയ തന്ത്രിയിൽചേർത്തുവയ്ക്കവേ നനുത്ത പീലിയാൽ അതീവ നോവിനെതഴുകിയാറ്റുവാൻവ്യഥിത മിഴിയുമായിഹൃദയ രാഗമേനീ വരുന്നപോൽ അഴിഞ്ഞ വാക്കിലെപൊഴിഞ്ഞ പൂമണം തിരികെ നൽകുവാൻകുളിർത്ത...












