ചോര വാർന്നു നീർ വന്നു കവിൾത്തടം
ആരു കാണുവാനോമലേ നിൻ മുഖം
ഭംഗിയേറിയ നാളും, കിനാക്കളും
ചിന്നി തട്ടിപ്പറിച്ചെടുത്തല്ലോ ദിനം ദിനം
അക്ഷയങ്ങളാം അക്ഷരക്കൂട്ടുകൾ
ചിത്രമില്ലാത്ത കൂടുകൾ മാത്രമോ
ആണി പോലെ തഴമ്പിച്ച കൈയ്യുകൾ
കീറിയെങ്ങോ എറിഞ്ഞു കിനാക്കളെ
പ്രേതമായ് നിൻ്റെ രൂപങ്ങൾ മാറ്റിയോർ
അട്ടഹാസത്തിൽ നേടുന്നു പത്രിക
കണ്ണടകളും, സഞ്ചിയും തൂക്കിയോർ
ഉൾക്കണ്ണു കാണാതെ മാനത്തുയരവെ
വെന്തുനീറി വ്രണത്തിൻ പുകച്ചിലിൽ
നൊന്തു നീ വെറും പാഴായ് മാറിയോ
– സത്യ ഭായ്
ചിറകുവിരിച്ചു പറക്കാൻ കൊതിക്കുന്ന ചിത്രശലഭങ്ങളേ എൻ്റെ നിറമുള്ളതൂവൽ നെയ്ത നെയ്ത്തുകാരനായ നിങ്ങളും ഇളം ചുണ്ടു പിളർത്തി ചോര വാകാട്ടി കൊഞ്ചിക്കരഞ്ഞ് ഭൂമിയിലേക്ക് വന്ന പനിനീർ മണമുള്ള കുഞ്ഞേ...
ഹൃദയം, മനസ്സ് രണ്ടു ഭാഗങ്ങളാണ് സ്ത്രീ പുരുഷൻ ധനാത്മകവും, ഋണാത്മകവും മനസ്സൊരു തടവറയാണ് എന്തിനും അല്ല, ഇല്ല എന്ന നിഷേധി ഹൃദയം ലോലമാണ് സുന്ദര ഗുണമുള്ളതാണ് ഈശ്വരനും,...
തുഴയും തോറും ചുഴികളിലുഴറും കരിനീരാളിക്കൈകൾ ശക്തം മഞ്ഞിൽ മൂടി, മഴയിൽ മുങ്ങി പാഴ്ക്കനവാകും തീരമിതല്ലോ ശോഭിതമെന്നു പറഞ്ഞു രസിക്കാൻ വാടിക്കരിയും പൂവുകൾ മാത്രം വിജനതയില്ലീ തീരത്തൊട്ടും വെകിളിപിടിച്ച...
യുദ്ധത്തെക്കുറിച്ച് കവിതയെഴുതുന്നതും ഒരു യുദ്ധമാണ്. മിസൈല് വീഴുമ്പോലെ വാക്കുകള് യഥാ അര്ത്ഥത്തില് വീഴണമെന്നില്ല. ട്രെന്റുകള് ധ്വനികളാകണമെന്നില്ല. അനുസ്വാരങ്ങള് അഭയകേന്ദ്രങ്ങളിലെ കുഞ്ഞുങ്ങളാകണമെന്നില്ല. ചില്ലക്ഷരങ്ങളില് കീഴടക്കത്തിന്റെ കൊടികള് പാറണമെന്നില്ല. തെറ്റിക്കിടക്കുമര്ത്ഥങ്ങള്ക്കു...
എന്നും കാണുവാൻ ആശിച്ചതിനാലാണ് ഇതേ വഴിയോരത്തു ഞാൻ നിന്നെയും കാത്തു നിന്നിരുന്നത് നിന്നോട് എനിക്കുള്ള അമിതമാം സ്നേഹത്തിൻ്റെ അടയാളമായി നിൻ്റെ മൊബൈൽ ഫോണിലേക്കു എൻ്റെ മൊബൈൽ ഫോൺ...
വിജന വീഥിയിൽ തരളമോർമ്മതൻ പഴയ പൂവുകൾ കൊഴിഞ്ഞു വീഴവേ പതിയെ ഞാനതിൻ ഇതളൊരെണ്ണമെൻ ഹൃദയ തന്ത്രിയിൽ ചേർത്തുവയ്ക്കവേ നനുത്ത പീലിയാൽ അതീവ നോവിനെ തഴുകിയാറ്റുവാൻ വ്യഥിത മിഴിയുമായി...
