എൻ നേത്രങ്ങളാൽ പകലവൻ
മറയുന്നത് കാണുന്നു…
മെല്ലെ മെല്ലെ ഇരുട്ട് ആകുന്നു…
ഇരുട്ടിൽ നിലാവ് ഉദിക്കുന്നു…
അന്നേരം താരകൾ തെളിയുന്നു…
നീ വരുന്നപോൽ
വിജന വീഥിയിൽ തരളമോർമ്മതൻപഴയ പൂവുകൾ കൊഴിഞ്ഞു വീഴവേപതിയെ ഞാനതിൻഇതളൊരെണ്ണമെൻഹൃദയ തന്ത്രിയിൽചേർത്തുവയ്ക്കവേ നനുത്ത പീലിയാൽ അതീവ നോവിനെതഴുകിയാറ്റുവാൻവ്യഥിത മിഴിയുമായിഹൃദയ രാഗമേനീ വരുന്നപോൽ അഴിഞ്ഞ വാക്കിലെപൊഴിഞ്ഞ പൂമണം തിരികെ നൽകുവാൻകുളിർത്ത...












