നാട്ടിലെ വീടിൻ്റെ ഉമ്മറത്ത് ഇരുന്ന് മുകുന്ദൻ ആലോചിച്ചു.
മാഞ്ഞുപോകാത്ത സന്ധ്യാസൂര്യനെപ്പോലെ, അച്ഛൻ്റെ ഓർമ്മകൾ അവൻ്റെ മനസ്സിൽ ചൂടായി നിലകൊണ്ടിരുന്നു.
അച്ഛൻ്റെ വിയോഗത്തിന് ശേഷം താങ്ങായി നിൽക്കും എന്ന് കരുതിയ ബന്ധുക്കൾ തന്നെയാണ് സുനിതയുടെ ജീവിതം തകർത്തത്.
വിശ്വാസത്തിൻ്റെ കൈകൾ തന്നെ കവർച്ചയുടെ നഖങ്ങളായി മാറിയപ്പോൾ, അവളുടെ സ്വർണ്ണം മാത്രമല്ല അവളുടെ ആത്മാഭിമാനവും തട്ടിയെടുത്തുപോയിരുന്നു.
വെറുംകൈകളോടെ പടിയിറങ്ങേണ്ടി വന്ന സുനിതയുടെ നിശബ്ദ കരച്ചിൽ,
മുകുന്ദൻ്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു തീപ്പൊരി പോലെ കത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
രവിയോടും, അതിന് കൂട്ടുനിന്നവരോടും അവന് അടങ്ങാത്ത ദേഷ്യം തോന്നി.
പക്ഷേ പ്രതികാരത്തിൻ്റെ തീക്കനലുകൾക്കിടയിൽ പോലും,
കുടുംബത്തെ കാക്കാനുള്ള കടമയുടെ ശബ്ദം കൂടുതൽ ഉച്ചത്തിൽ കേട്ടു.
നാട്ടിലെ അവഗണനയും ചതിയും തകർന്ന സ്വപ്നങ്ങളും
മുകുന്ദനെ ഒരു നിർണ്ണായക വഴിത്തിരിവിലേക്ക് നയിച്ചു.
ഇനി ആരെയും വിശ്വസിക്കാനില്ല.
എൻ്റെ കുടുംബം എൻ്റെ കണ്മുന്നിൽ തന്നെയിരിക്കണം.
അവൻ്റെ മനസ്സ് ഉറച്ചൊരു പ്രതിജ്ഞയായി മാറി.
അമ്മേ, നമുക്ക് ഇവിടെ നിൽക്കണ്ട, എല്ലാം പായ്ക്ക് ചെയ്തോളൂ…
നമ്മൾ നഗരത്തിലേക്ക് മാറുകയാണ്.
മുകുന്ദൻ്റെ വാക്കുകൾക്ക് ഇപ്പോൾ ഒരു പക്വതയുടെ ഭാരം ഉണ്ടായിരുന്നു.
അവിടെ ചെന്ന് നമ്മൾ എന്ത് ചെയ്യും മകനേ?…
നിനക്ക് അത്രയും ചിലവ് താങ്ങാൻ പറ്റുമോ?..
അമ്മയുടെ ചോദ്യങ്ങളിൽ ആശങ്കയുടെ നിഴൽ തെളിഞ്ഞു.
ഇവിടെ കിടന്ന് നരകിക്കുന്നതിനേക്കാൾ നല്ലത് അതാണ് അമ്മേ…
എനിക്ക് ജോലി കിട്ടിയ കമ്പനിയുടെ അടുത്ത് ഒരു ചെറിയ വീട് ഞാൻ നോക്കിയിട്ടുണ്ട്.
അവൻ്റെ വാക്കുകൾ പ്രതീക്ഷയുടെ ചെറുവിളക്കുപോലെ അവളുടെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു.
അഞ്ജലിയുടെ സഹായത്തോടെ നഗരത്തിൻ്റെ പ്രാന്തപ്രദേശത്ത് ഒരു ചെറിയ വാടകവീട് കണ്ടെത്തി. പഴയ വീട് പൂട്ടുമ്പോൾ, മതിലുകൾക്കുള്ളിൽ കുടുങ്ങിയ ഓർമ്മകൾ മാത്രം അവിടെ ബാക്കി നിന്നു. ഓർമ്മകളുടെ ഭാരവും പ്രതീക്ഷകളുടെ പ്രകാശവും ഒരുമിച്ച് ചുമന്നുകൊണ്ട് അവർ നഗരത്തിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു.
പുതിയ വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ സുനിതയുടെ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞ ആശ്വാസം
വെയിലേറ്റ് വാടിയ ഒരു പൂവിന് കിട്ടിയ ആദ്യമഴത്തുള്ളിപോലെ ആയിരുന്നു.
ജോലിക്കിടയിലും മുകുന്ദൻ അനിയത്തിമാരുടെ പഠനത്തിൽ ശ്രദ്ധ ചെലുത്തി.
സുനിതയെ തളരാൻ അനുവദിക്കാതെ അവളുടെ കൈകളിൽ വീണ്ടും സ്വയം നിലകൊള്ളാനുള്ള ശക്തി നൽകാൻ അവൻ ശ്രമിച്ചു.
പക്ഷേ കടബാധ്യതകൾ നിഴലുപോലെ പിന്തുടരുന്ന ഒരു അനിഷ്ട സാന്നിധ്യം.
ഓരോ ശമ്പളവും ലഭിക്കുമ്പോൾ, അതിൻ്റെ പകുതി കടത്തിൻ്റെ തീയിൽ അപ്രത്യക്ഷമായി.
അതിനിടയിൽ, ഒരു ദിവസം അപ്രതീക്ഷിതമായി ഒരു പഴയ മുറിവ് വീണ്ടും തുറന്നതുപോലെ രവി നഗരത്തിൽ മുകുന്ദനെ തേടിയെത്തി. മദ്യലഹരിയിൽ മുങ്ങിയ അവൻ്റെ വാക്കുകൾ, വിഷം ചീറ്റുന്ന പാമ്പിൻ്റെ ശബ്ദം പോലെ ആയിരുന്നു.
സുനിതയെ തിരികെ കൊണ്ടുപോകണം, അല്ലെങ്കിൽ പണം വേണം.
ഓഫീസിന് മുന്നിൽ അരങ്ങേറിയ ആ നാടകം മുകുന്ദൻ്റെ അഭിമാനത്തെ പൊടിപൊടിയാക്കി.
പക്ഷേ ആ നിമിഷം അവൻ്റെ ഉള്ളിലെ പാവം മനുഷ്യൻ പിന്നോട്ടു മാറി,
ഒരു പോരാളി മുന്നോട്ട് വന്നു. കുടുംബത്തിൻ്റെ സമാധാനം തകർക്കാൻ വരുന്നവരെ നേരിടാൻ, മുകുന്ദൻ ഇനി മാറിയിരുന്നു.
അവൻ ഇനി പഴയ മുകുന്ദനല്ല……
ജീവിതത്തിൻ്റെ തീയിൽ കത്തി പാകമായ ഒരു ഇരുമ്പുപോലെ കഠിനവും, കരുത്തും നിറഞ്ഞ ഒരാൾ.
തുടരും….
– ശ്യാമള ഹരിദാസ്
