ഒരുപാടു നാളുകള് അറിയാതെയെന്നിലേക്കണയുവാനായ് നീ ശ്രമിച്ചൂ
അറിയാത്തമട്ടിലകന്നു നടന്നു ഞാന്
അതു നീ ധരിച്ചതാണല്ലോ
ഒടുവിലെന്നോ നിന് മനസ്സു കണ്ടെന്നിലെ
കനിവനുരാഗമായ് മാറീ
അതു ഹൃദയത്തിലുറപ്പിച്ചുവച്ചൊരു കനകത്തിന് പേടകമായീ
കനവിലും നിനവിലും തനുവിലും നീയെൻ്റെ സകലസര്വ്വസ്വവുമായീ
ഇവിടെയീ ഭൂവില് നിന്നസ്തിത്വമെന്നതെന്
ആത്മനിശ്വാസമായ് മാറീ
എവിടെവച്ചാണൊരു ഭാവമാറ്റം എന്നതറിയാതെ ഞാന് കുഴങ്ങുന്നു
ഇഷ്ടമുള്ളപ്പോളെടുത്തു ധരി-
ച്ചനിഷ്ടം തോന്നിയാലൂരിടുന്ന
കുപ്പായമല്ല പ്രിയനേയിതെന്നിലെ
സ്വത്വമാണെന്നതു സത്യം
എന്പ്രാണ നിശ്വാസഭാാവമറിഞ്ഞ നീയെന്നിട്ടുമെന്തേ……
യുദ്ധത്തിൻ്റെ നിഴൽ
അലറുന്ന പീരങ്കി തൻ ഗർജ്ജനത്താൽഅമരുന്നു ഭൂമിതൻ ശാന്തി മന്ത്രം.ചടുലമാം കാൽവെപ്പിലുലയുന്നു പാതകൾചിതറുന്ന രക്തത്താൽ ചുവക്കുന്നു മണ്ണ്. അമ്മതൻ കണ്ണീരിലുപ്പുകലരുന്നുഅനാഥരാം മക്കൾ തൻ വിലാപം മാത്രംസ്വപ്നങ്ങൾ ചുട്ടെരിച്ച ചാരത്തിൻ...
