ഉബൈദിലുദിച്ച
കാവ്യ തിങ്കൾ
പ്രതിബിംബിക്കുന്നു;
ചന്ദ്രഗിരിയിൽ .
വടക്കേന്ദുവിൻ പ്രഭ
നാടാകെ പരക്കുന്നു.
ഉബൈദിലുദിച്ച
മാപ്പിളപ്പാട്ടിൻ
മാണിക്യ ചീർപ്പ്
മാമല നാടിൻ
മരതക തൂവലുകൾ
കോതി മിനുക്കുന്നു.
വടക്കേ കുയിലിൻ
മധു നാദങ്ങൾ
നാടാകെ പരക്കുന്നു.
ഉബൈദിലുദിച്ച
ഇശൽ പുഷ്പത്തിൻ
സപ്തവർണ്ണഹാര –
മണിഞ്ഞ്
മലയാള മയൂരം
നിർത്തം വെക്കുന്നു.
വടക്കേ പൂവിൻ
സ്വർഗ്ഗ സുഗന്ധം
നാടാകെ പരക്കുന്നു.
ഹൃദയ ശലഭം
ഉബൈദിൻ
അറിവാമൃത കാവ്യ –
പീയൂഷം നുകരാൻ
ചിറകുകൾ വീശുന്നു.
– എ. ബെണ്ടിച്ചാൽ
എന്നും കാണുവാൻ ആശിച്ചതിനാലാണ് ഇതേ വഴിയോരത്തു ഞാൻ നിന്നെയും കാത്തു നിന്നിരുന്നത് നിന്നോട് എനിക്കുള്ള അമിതമാം സ്നേഹത്തിൻ്റെ അടയാളമായി നിൻ്റെ മൊബൈൽ ഫോണിലേക്കു എൻ്റെ മൊബൈൽ ഫോൺ...
വിജന വീഥിയിൽ തരളമോർമ്മതൻപഴയ പൂവുകൾ കൊഴിഞ്ഞു വീഴവേപതിയെ ഞാനതിൻഇതളൊരെണ്ണമെൻഹൃദയ തന്ത്രിയിൽചേർത്തുവയ്ക്കവേ നനുത്ത പീലിയാൽ അതീവ നോവിനെതഴുകിയാറ്റുവാൻവ്യഥിത മിഴിയുമായിഹൃദയ രാഗമേനീ വരുന്നപോൽ അഴിഞ്ഞ വാക്കിലെപൊഴിഞ്ഞ പൂമണം തിരികെ നൽകുവാൻകുളിർത്ത...
ശബ്ദം നിലച്ചൊരു പൊൻവീണഒരിക്കൽ മീട്ടിയ രാഗങ്ങളോരോന്നായി അന്തരംഗത്തിൽ മൂകമായി തീർത്തൊരു കാർമേഘം,പെയ്തു തീരാത്തൊരു കർക്കിടക മഴയായി, ഓർമ്മകൾ തീർത്തൊരു മഹാപ്രഹേളിക മനസ്സിൽ,ശ്രുതിലയ രാഗങ്ങൾ ആലപിച്ചവരോരുത്തരും ഒരുനാൾ പലവഴിയായി...
അലറുന്ന പീരങ്കി തൻ ഗർജ്ജനത്താൽഅമരുന്നു ഭൂമിതൻ ശാന്തി മന്ത്രം.ചടുലമാം കാൽവെപ്പിലുലയുന്നു പാതകൾചിതറുന്ന രക്തത്താൽ ചുവക്കുന്നു മണ്ണ്. അമ്മതൻ കണ്ണീരിലുപ്പുകലരുന്നുഅനാഥരാം മക്കൾ തൻ വിലാപം മാത്രംസ്വപ്നങ്ങൾ ചുട്ടെരിച്ച ചാരത്തിൻ...
ഹൃദയം തൊട്ട നാളിൽ നിൻ്റെ ആനന്ദം കണ്ടറിഞ്ഞതാണ് അതിനാലാണ് നിന്നെയറിയാൻ നിൻഗൃഹത്തിൽ ഞാൻ നിത്യ സന്ദർശകനായത് ഒരിക്കലും പ്രകാശിക്കാത്ത നിന്മുഖം പ്രകാശിച്ചു തുടങ്ങിയത് എൻ്റെ വരവിലാണെന്നു നീ...
