അറിവുകളെ അറവുശാലയാക്കി
മാറ്റുന്ന മനുഷ്യർ
ഒരു തരി വെളിച്ചമായ് മിന്നുന്ന
അഹങ്കാരത്തിൽ
കാളകൂറ്റൻമാരെപ്പോലെ
ഊറ്റം കൊണ്ടു നടക്കുമ്പോൾ
നാളെയെ അറിയാത്ത
വിഡ്ഢികളായി മാറുന്നു
അതിഥികൾ
ചിറകുവിരിച്ചു പറക്കാൻ കൊതിക്കുന്ന ചിത്രശലഭങ്ങളേ എൻ്റെ നിറമുള്ളതൂവൽ നെയ്ത നെയ്ത്തുകാരനായ നിങ്ങളും ഇളം ചുണ്ടു പിളർത്തി ചോര വാകാട്ടി കൊഞ്ചിക്കരഞ്ഞ് ഭൂമിയിലേക്ക് വന്ന പനിനീർ മണമുള്ള കുഞ്ഞേ...












