ലഹരിയും സമൂഹവും

യുദ്ധത്തെക്കുറിച്ച്കവിതയെഴുതുന്നതുംഒരു യുദ്ധമാണ്.മിസൈല്‍ വീഴുമ്പോലെവാക്കുകള്‍ യഥാ അര്‍ത്ഥത്തില്‍വീഴണമെന്നില്ല.ട്രെന്‍റുകള്‍ ധ്വനികളാകണമെന്നില്ല.അനുസ്വാരങ്ങള്‍അഭയകേന്ദ്രങ്ങളിലെകുഞ്ഞുങ്ങളാകണമെന്നില്ല.ചില്ലക്ഷരങ്ങളില്‍കീഴടക്കത്തിന്‍റെകൊടികള്‍ പാറണമെന്നില്ല.തെറ്റിക്കിടക്കുമര്‍ത്ഥങ്ങള്‍ക്കു മേലെഎപ്പോഴുമൊരണുബോംബ്പതിക്കാം.ഓടിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുംവൃദ്ധമനസ്സു പോലെപിന്നറ്റത്തെ വാലിലെ തീഎരിച്ചുകളഞ്ഞേക്കാംസ്വപ്നങ്ങളേയും.യുദ്ധത്തെക്കുറിച്ചുള്ള കവിതയില്‍ഒരിക്കലും തെളിഞ്ഞു കാണില്ലസൂര്യനെ.നിലാവിനേയും.ഒഴുകും ചോരപ്പുഴയില്‍വീണുപൊട്ടുംപിന്നെയും മേഘങ്ങള്‍.മഴയെന്നാകുംതീ.കവിതയൊരുതീയാകും വരെ. - രാജന്‍. സി....

എന്നും കാണുവാൻ ആശിച്ചതിനാലാണ് ഇതേ വഴിയോരത്തു ഞാൻ നിന്നെയും കാത്തു നിന്നിരുന്നത് നിന്നോട് എനിക്കുള്ള അമിതമാം സ്നേഹത്തിൻ്റെ അടയാളമായി നിൻ്റെ മൊബൈൽ ഫോണിലേക്കു എൻ്റെ മൊബൈൽ ഫോൺ...

വിജന വീഥിയിൽ തരളമോർമ്മതൻപഴയ പൂവുകൾ കൊഴിഞ്ഞു വീഴവേപതിയെ ഞാനതിൻഇതളൊരെണ്ണമെൻഹൃദയ തന്ത്രിയിൽചേർത്തുവയ്ക്കവേ നനുത്ത പീലിയാൽ അതീവ നോവിനെതഴുകിയാറ്റുവാൻവ്യഥിത മിഴിയുമായിഹൃദയ രാഗമേനീ വരുന്നപോൽ അഴിഞ്ഞ വാക്കിലെപൊഴിഞ്ഞ പൂമണം തിരികെ നൽകുവാൻകുളിർത്ത...

ശബ്ദം നിലച്ചൊരു പൊൻവീണഒരിക്കൽ മീട്ടിയ രാഗങ്ങളോരോന്നായി അന്തരംഗത്തിൽ മൂകമായി തീർത്തൊരു കാർമേഘം,പെയ്തു തീരാത്തൊരു കർക്കിടക മഴയായി, ഓർമ്മകൾ തീർത്തൊരു മഹാപ്രഹേളിക മനസ്സിൽ,ശ്രുതിലയ രാഗങ്ങൾ ആലപിച്ചവരോരുത്തരും ഒരുനാൾ പലവഴിയായി...

​അലറുന്ന പീരങ്കി തൻ ഗർജ്ജനത്താൽഅമരുന്നു ഭൂമിതൻ ശാന്തി മന്ത്രം.ചടുലമാം കാൽവെപ്പിലുലയുന്നു പാതകൾചിതറുന്ന രക്തത്താൽ ചുവക്കുന്നു മണ്ണ്. ​അമ്മതൻ കണ്ണീരിലുപ്പുകലരുന്നുഅനാഥരാം മക്കൾ തൻ വിലാപം മാത്രംസ്വപ്നങ്ങൾ ചുട്ടെരിച്ച ചാരത്തിൻ...

അമ്മ പുമുഖത്തിരുന്നു പറഞ്ഞു, "നാളെ ഗരുഡൻ വരുമ്പോൾ എൻ്റെ ജീവനെടുക്കും." മാളത്തിൽ നിന്നും തലയിട്ടു നോക്കിയ പാമ്പ് തിരികെ മാളത്തിലേക്കു പോയി. ഒരു വഴി പോക്കൻ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു...